poem by vicky trivedi

માળિયું ફંફોળતા

માળિયું ફંફોળતા

 

આજે માળિયું ફંફોળતા,

પુસ્તક એક મળેલ ફાટેલું

તૂટેલું અને ખવાયેલા પાના!!!!!

પૂઠા પરનું લખાણ ચશ્માં પેહરી,

આંખો ત્રાંસી કરી જોયા શબ્દો એના…..

 

અરે! આતો સત્યના પ્રયોગો!!!!!

 

અને મનમાં થયું રે રે! આવી દશા?

પણ અફસોસ કેમ?

દશા દેશની તો એથીયે ખરાબ…..

 

મારા ઘરમાં ઉધઈનો ત્રાસ

એજ ખાઈ ગઈ કેટલાક શબ્દો

પણ આ દેશમાં કઈ ઉધઈ છે?

જે ખાઈ રહી એના શબ્દો?

 

હતા ત્રણ પાના ખવાયેલ

સત્યના પ્રયોગના પુરેપુરા

સત્ય, અહિંસા અને અપરિગ્રહ

શબ્દો મળ્યા એ અધૂરા!!!!!

 

પણ શું દુ:ખ?

 

દેશ માંથી જ એ શબ્દો ચાલ્યા ગયા છે!!!!!

પુસ્તકમાં હોય એથી શું ફેર પડે?

હવે એ શબ્દો તું લખે તોયે શું ઉપેક્ષિત?

લખી લેવા માત્રથી શું બીજો ગાંધી જડે?

વિકી ત્રિવેદી ‘ઉપેક્ષિત’

 

2. તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

 

શ્વાન ગણે કે શકટ સહારે મારા

વાંધો નથી અમને

પણ વૃષભ જયારે વહેમમાં રહી ગયા

તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

 

અભણ વાંચી નથી શકતા

વાંધો નથી અમને

ભણેલા અક્ષરોથી અજાણ રહી ગયા

તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

 

મારો અમને લુંટો અમને

વાંધો નથી અમને પણ

તોય તમે ગરીબ!

તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

 

મર્યા ત્યાં સુધી તમે જીવી ન શક્યા

વાંધો નથી અમને

તમારા મડદા પણ ધૂણતા થાય

તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

 

તમે સમજયા નહિ વાંધો નહિ

અમે તો આમ જ કલમ ચલાવી ‘ઉપેક્ષિત’

તમે રાજકારણ ગણી બેઠા

તકલીફ તો ત્યારે થાય છે

વિકી ત્રિવેદી ‘ઉપેક્ષિત’

One Reply to “માળિયું ફંફોળતા”

  1. marya tya sudhi jivi na sakya vandho nathi amne ,
    tamara madta pn dhunta thay taklif to tyare che.

    mara ghar ma udhai no tras ej khai gai ketlak shabdo,
    pan aa desh ma kai udhai che?
    je khai rahi ena shabdo?

    it’s a heart touching word sir ji..

Comment here